Boijmans negeert adviezen locatiestudies

“Eind 2005 constateert Museum Boijmans Van Beuningen,
op basis van eigen bevindingen en onafhankelijk
onderzoek dat de huidige depots van het museum
onveilig, overvol en gedateerd zijn. Hierdoor lopen
de collecties risico op beschadiging of zelfs verlies.
De problematiek is ernstig. Naast het risico voor de
kunstwerken zelf, heeft de staat van het depot negatieve
invloed op de bedrijfsvoering en de reputatie van het
museum en daarmee op de stad als eigenaar van
zowel de collectie als het gebouw. De grote culturele
en financiële waarde (ca. € 7 miljard) van de collectie
rechtvaardigt een zorgvuldige en professionele uitvoering
van het collectiebeheer. Het museum en de gemeente
stellen vast dat voor de uitvoering van het collectiebeheer
nieuwe huisvesting noodzakelijk is. Voor de omvangrijke
collectie dient een geschikt bestaand gebouw of een
geschikte locatie voor nieuwbouw te worden gezocht,
waarin de collectie en de bijbehorende voorzieningen
kunnen worden ondergebracht.”

(uit: “Locatiekeuze Collectiegebouw” gemeente Rotterdam 2005-2014, 27.03.2014)

Het eerste onderzoek naar een oplossing voor de depotproblematiek van museum Boijmans van Beuningen (MBVB) dateert uit 2006. Onderwerp van studie vormt de Spaanse Toren op het bedrijventerrein Spaanse Polder.  De conclusie van deze studie is dat de Spaanse Toren geschikt is als depotgebouw. Inmiddels is de Spaanse Toren gesloopt en ligt de locatie braak. Tot 2010 wordt er via diverse gemeentelijke studies serieus onderzoek gedaan naar oplossingen voor de depotproblematiek van MBVB.

Na het ‘telefoontje’ tussen de museumdirecteur en de geldschieter van Stichting De Verre Bergen (DVB) in mei 2010 is zomaar het hek van de dam. Opeens is er dan ‘out of the blue’ de keiharde eis om binnen een straal van 250 meter van Museum Boijmans van Beuningen een collectiegebouw te realiseren. Opeens wordt gesuggereerd dat bouwen binnen een cirkel met een diameter van een halve kilometer rond MBVB essentiëel is om voldoende inkomsten te genereren, en bij te dragen aan een gezonde exploitatie van het collectiegebouw door overloop van bezoekers van de andere culturele instellingen rond het Museumpark en voldoende ruimte voor architectuur met aantrekkingskracht. Bovendien is opeens een locatie zo dicht mogelijk bij het museumgebouw essentieel, om de kosten van personele inzet en kunsttransport te beperken.

Voordien werd er gezocht naar een oplossing voor de depot problematiek van MBVB, en was een afstand van 5 à 10 km en een reistijd van ca. 30 minuten tussen museum en depot geen enkel probleem.

Na het aanbod van Stichting De Verre Bergen om 15 miljoen bij te dragen aan de bouw van een collectiegebouw voor MBVB lijkt iedereen plotsklaps verblind door het vooruitzicht een fantastische nieuwe icoon toe te kunnen voegen aan de skyline van Rotterdam op een locatie die er voor geschapen lijkt. Waar komt deze plotselinge omslag vandaan?

Een studie uit 2007 in opdracht van MBVB en de gemeente van architect Winy Maas , dezelfde architect die volgens een recente rechterlijke uitspraak zonder voorkennis het winnende ontwerp voor het collectiegebouw heeft gemaakt, laat zien dat in dat jaar de dwingende noodzaak van een depot voor MBVB opeens vertaald wordt in de ambitie van een publiek collectiegebouw. Deze studie onderzoekt locaties in het Museumpark en rond de Rijnhaven. Museum Boijmans Van Beuningen geeft zonder nadere onderbouwing een voorkeur aan voor de realisatie van een collectiegebouw in het Museumpark.

Geldgebrek is de reden dat de ambitieuze plannen van MBVB en architect Maas tot een voorlopige stilstand komen en de studies naar een depot  worden voortgezet. Het totale vloeroppervlak wordt ondertussen stilzwijgend vergroot van ca. 3200 m2 tot uiteindelijk ruim 14.000 m2.

Na bestudering van de stukken die de gemeente zelf ter beschikking heeft gesteld op de infoavond voor bewoners op 31 maart j.l. komt de Vrienden van Het Park tot de conclusie, dat MBVB en het voormalige college met hun voorstel voor de locatie van het collectiegebouw in het Museumpark de adviezen uit haar eigen locatiestudies volledig heeft genegeerd.  Een solide onderbouwing voor de huidige locatie ontbreekt en is ook niet te herleiden tot de resultaten en conclusies van eerdere studies.

Zoals de Vrienden van Het Park al eerder heeft gesteld: de bijdrage van de publieksfunctie aan de jaarlijkse exploitatielasten van het collectiegebouw is te marginaal (nog geen 9%) om van doorslaggevend belang te zijn voor de huidige voorgestelde locatiekeuze in het Museumpark.

Met terugwerkende kracht luiden de meest recente adviezen:

Maart 2012: bureau O.M.A. (het architectenbureau dat samen met Petra Blaisse en Yves Brunier het Museumpark heeft ontworpen) is van mening dat de huidige voorgestelde locatie voor bouw van het collectiegebouw onwenselijk is vanwege de korte afstand op MBVB en Het Nieuwe Instituut en de afsluitende werking van het Museumpark.

December 2011: bureau Bierman Henket (de architecten van het paviljoen van MBVB) concludeert dat de (drie bovengrondse) studies nabij MBVB laten zien dat het bestaande museumcomplex geen grootschalige uitbreiding boven maaiveld verdraagt: het benodigde nieuwe volume zal het bestaande gebouw qua volume volledig wegdrukken. Dit levert een onacceptabele aantasting op van de grote monumentale waarde van het museum. Bureau Bierman Henket heeft afgezien van deelname aan de competitie voor een nieuw collectiegebouw in het Museumpark.

September 2011: de Gemeente Rotterdam onderzoekt diverse locaties, waaronder de locatie in het Museumpark met wijzigingsbevoegdheid II. Deze laatste locatie wordt ongeschikt bevonden omdat deze in drie bouwlagen met 6000m2 BVO te klein is voor het totale programma.Voor de ruimtelijke inpassing is het uitgangspunt gehanteerd dat de contouren van het evenementenplein de grenzen van de locatie bepalen. Hoewel uitbreiding hier technisch en qua bestemmingsplan mogelijk is, wordt doortrekken van de bebouwing over het Voorportaal niet wenselijk geacht.

Opmerkelijk genoeg bevindt de huidige voorgestelde locatie voor het collectiegebouw zich niet onder deze studies. Als kansrijk worden beide locaties aan de Parkhavenstrook Noord en Zuid genoemd (zie beide plaatjes hieronder).

Eerdere gemeentelijke onderzoeken naar geschikte locaties  worden in 2010 gestaakt als duidelijk wordt dat de in 2007 gestopte ambitie om in plaats van een afgesloten depot een een publiek collectiegebouw te realiseren weer kans van slagen krijgt door het nieuws dat een anonieme gift in aantocht is.

De Vrienden van Het Park gunt MBVB een depot en mits goed onderbouwd zelfs een collectiegebouw, maar niet in het Museumpark. Parken zijn voor mensen, niet voor pakhuizen.

Overtuig u zelf van onze conclusies en check onderstaande links om tot uw eigen afgewogen oordeel te komen.

Locatiekeuze Collectiegebouw 2005-2014.pdf

Bijlage Locatiekeuze Collectiegebouw 2005-2014.pdf

 

parkhaven zuid  parkhaven noord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Follow by Email
Google+
SHARE