Ambitie icoon in Museumpark staat bouw kunstdepot in de weg

Dat zou zomaar over een driekwart jaar de krantenkop kunnen zijn van een artikel met de laatste stand van zaken over de voorgenomen bouw van een nieuw depot voor Museum Boijmans van Beuningen in het Museumpark. Als de museumdirecteur zijn ambitie niet in realistischer vaarwater brengt, vormt deze misschien wel de grootste bedreiging van het gehele project.

Natte kelders, verouderde en verspreide opslagruimtes vormden de urgentie waarmee Museum Boijmans het publiek er van heeft overtuigd dat er iets moet gebeuren om het waardevolle kunstbezit dat het museum in beheer heeft toekomstbestendig te kunnen bewaren. Oorspronkelijk was de zoektocht naar vorm en locatie van een nieuw depot voor het museum dan ook gebaseerd op een duidelijke urgentie met navolgbare argumenten.

f

Totdat een tomeloze ambitie bezit nam van de museumdirecteur. Niet een verafgelegen depot, zielloos weggestopt ergens aan de rand van de stad, maar een volstrekt nieuw iconisch gebouw, in het park, direct naast het museum, zou van het zieltogende Boijmans een benijdenswaardig instituut maken. Enig in zijn soort, uniek in de wereld van de kunst, een aanwinst voor Rotterdam, iconisch wat betreft uitstraling.

Zoals dat wel vaker gaat met grootste ambities. Veel ruimte voor een reflectie op de plek waar dat zou moeten gebeuren was er niet. De overige museale instituten werden buiten het verhaal gehouden. De plek in het park – welk park? – dat als locatie zou moeten dienen werd denigrerend weggezet als een mislukte grindbak met wat armetierige boompjes.

Vergeten werd dat veel Rotterdammers na zeven jaar ellende weer een publieke ruimte hebben teruggekregen en er naar snakken dat het park nu eindelijk eens met rust gelaten wordt. In plaats van het devies ‘boompje groot plantertje dood’, volgde eerst de demonisering van de plek – die paar sprietjes -, om vervolgens vanuit een superieur technocratisch denken te stellen dat die paar boompjes dan ook wel het dak op konden.

l

De realiteit is echter dat de voorliggende droom van museumdirecteur en architect niet alleen niet gedeeld wordt door alle Rotterdammers, maar ook stuit op grote planologisch juridische belemmeringen. Parken zijn er niet voor niets, en zelfs als de lokale gemeenteraad dat in haar wijsheid vergeet, is er gelukkig nog een Raad van State die hierover mag oordelen.

Het zou verstandig zijn als de oorspronkelijke urgente vraag naar een passend kunstdepot met eenzelfde urgentie van een passend antwoord wordt voorzien met uitzicht op een goede uitkomst voor àlle partijen.

Een andere locatie dan het Museumpark zou de kans op succes aanzienlijk vergroten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Follow by Email
Google+
SHARE